WZORZEC RASY:

K r ó t k i r y s h i s t o r y c z n y  
Rottweiler zalicza się do najstarszych ras psów. Jego pochodzenie sięga czasów rzymskich, kiedy to trzymany był jako pies stróżujący i zaganiający. Psy te ciągnęły z rzymskimi legionami przez Alpy chroniąc ludzi i zaganiając bydło. W okolicach miejscowości Rottweił przemieszały się one z psami miejscowymi. Głównym zadaniem rottweilera stało się teraz zaganianie i pilnowanie dużych stad bydła i obrona swojego pana i jego własności. Od starego niemieckiego miasta Rottweił został on nazwany: rottweilerskim psem rzeźnickim. Rzeźnicy hodowali psy tego typu jedynie ze względu na ich skuteczność i przydatność. W ten sposób powstał z biegiem czasu doskonały pies stróżujący i zaganiający, który znajdował zastosowanie również jako pies pociągowy. Kiedy na początku XX wieku poszukiwano psów do służby w policji, zwrócono uwagę między innymi także na rottweilera. Szybko okazało się, że doskonale nadaje się on do tej roli. W roku 1910 został oficjalnie uznany za psa policyjnego. 
 Hodowla rottweilera nastawiona jest na emanującego siłą psa o czarnej maści z wyraźnie odgraniczonymi rudobrązowymi znaczeniami, który mimo potężnego wyglądu nie jest pozbawiony szlachetności i nadaje się szczególnie jako pies towarzyszący, służbowy i użytkowy. 


W y g l ą d   o g ó l n y 
Rottweiler jest psem więcej niż średniej wielkości, mocny, ani ciężkiej ani lekkiej, ani charciej budowy,
o niezbyt długich nogach. Jego proporcjonalna, zwarta i mocna sylwetka wskazuje na dużą siłę,
zręczność i wytrzymałość.


P r a w i d ł o w e   p r o p o r c j e 
Długość tułowia mierzona od mostka do guza kulszowego nie powinna przekraczać wysokości w
kłębie o więcej niż 15%. .  


Z a c h o w a n i e   i   c h a r a k t e r 
Pies o przyjaznym, spokojnym usposobieniu, kochający dzieci, bardzo przywiązany do właścicieli,
posłuszny, karny, lubiący pracę. Jego wygląd zdradza jego pierwotną naturę; zachowanie odznacza siępewnością siebie, mocnymi nerwami i odwagą; z dużym zainteresowaniem reaguje na otoczenie.
  

G ł o w a
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Średniej długości, pomiędzy uszami szeroka, linia czoła patrząc z profilu lekko wypukła,
guz potyliczny dobrze rozwinięty, lecz niezbyt silnie zaznaczony. Stop: Przełom czołowy wyraźnie zaznaczony. 
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Dobrze wykształcona trufla nosa, raczej szeroka niż okrągła, ze stosunkowo dużymi
guz potyliczny dobrze rozwinięty, lecz niezbyt silnie zaznaczony.Kufa: Nie powinna sprawiać wrażenia ani wydłużonej ani skróconej w stosunku do mózgoczaszki.
Grzbiet nosa prosty, u nasady szeroki, łagodnie się zwężający.
Fafle: Czarne, ściśle przylegające, kąciki warg zamknięte, możliwie ciemna pigmentacja dziąseł.
Szczęki/Uzębienie: Szczęka i żuchwa mocne i szerokie. Uzębienie mocne i kompletne (42 zęby),
górne siekaczezachodzą nożycowe na dolne.
Policzki: Uwypuklone łuki jarzmowe.
Oczy: W kształcie migdałów, średniej wielkości, ciemnobrązowe, powieki dobrze przylegające.
Uszy: Średniej wielkości, wiszące, trójkątne, szeroko rozstawione, wysoko osadzone.
Skierowane do przodu, dobrze przylegające uszy potęgują wrażenie szerokiej głowy.
  
S z y j a
Mocna, umiarkowanie długa, dobrze umięśniona, o lekko wysklepionej linii
karku, sucha, bez podgardla lub luźnej skóry.
T u ł ó w
Grzbiet: Prosty, mocny, zwarty.
Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie.
Zad: Szeroki, średniej długości, lekko zaokrąglony, ani prosty ani przesadnie spadzisty.
Klatka piersiowa: Obszerna, szeroka i głęboka (ok.50% wysokości w kłębie), z dobrze rozwiniętym
przedpiersiem i dobrze wysklepionymi żebrami.
Brzuch: Słabizny nie podciągnięte


O g o n
Zachowany naturalny, noszony poziomo na przedłużeniu linii grzbietu.
W spoczynku swobodnie wiszący.
  

K o ń c z y n y   p r z e d n i e 
Oglądane z przodu proste, ustawione nie za wąsko, przedramiona patrząc z boku proste, nachylenie
łopatki do osi poziomej tułowia wynosi ok.45 stopni.
Łopatki: Dobrze ustawione. 
Ramię: Dobrze przylegające do tułowia.
Przedramię: Silnie rozwinięte i dobrze umięśnione.
Śródręcze: Lekko sprężyste, mocne, nie strome.
Łapy: Okrągłe, palce mocno zwarte i wysklepione, opuszki twarde, pazury"krótkie, czarne i mocne.


K o ń c z y n y   t y l n e 
Oglądane z tyłu proste, ustawione nie za wąsko, w swobodnej postawie psa uda w stosunku do kości
miednicznej i do podudzia oraz podudzie w stosunku do śródstopia tworzą kąt rozwarty .
Udo: Średniej długości, szerokie i silnie umięśnione. 
Podudzie: Długie, mocne, szeroko i plastycznie umięśnione, mocne stawy skokowe, dobrze katowane,
nie strome.
Łapy: Nieco dłuższe niż przednie, o mocnych, ściśle zwartych, wysklepionych palcach.


C h o d y
Rottweiler jest kłusakiem; w ruchu harmonijny, pewny, energiczny i nieskrępowany,
długi wykrok, grzbiet w ruchu stabilny i prosty .

S k ó r a
Na głowie ścisle przylegająca, przy wyteżonej uwadze może tworzyć na czole lekkie fałdy.


S z a t a
Włos tzw. twardy, składa się z włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy średniej długości,
sztywny, gęsty, mocno przylegający, podszerstek nie może wystawać ponad włos okrywowy.Na tylnych kończynach owłosienie nieco dłuższe.
Umaszczenie: Czarne z wyraźnie odgraniczonymi ciemnorudobrązowymi znaczeniami (podpalanie) na policzkach, kufie, spodzie szyi, klatce piersiowej, nogach, jak również nad oczami i poniżej nasady ogona. 


W i e l k o ś ć   i   m a s a 
wysokość w kłębie u psa: 61 do 68 cm
61 - 62 cm - mały
63 - 64 cm - średni
65 - 66 cm - duży (optymalna wielkość)
67 - 68 cm - bardzo duży
waga: ok. 50 kg
wysokość w kłębie u suki: 56 - 63 cm
56 - 57 cm - mała
58 - 59 cm - średnia
60 - 61 cm - duża (optymalna wielkość)
62 - 63 cm - bardzo duża
waga: ok. 42 kg.


W a d y
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. 
Wygląd ogólny: Lekka, charcia sylwetka o długich kończynach, słaby kościec i mięśnie.
 Głowa: Głowa o wyrazie psa myśliwskiego, wąska, lekka, za krótka, wydłużona lub zbyt ciężka, płaskie czoło (brak, lub słabo zaznaczony stop). 
 Kufa: Długa lub szpiczasta kufa, wypukły tzw. rzymski lub wklęsły grzbiet nosa, grzbiet nosa opadający (orli nos), jasna lub plamista trufla nosa. 
Wargi: Słabo przylegające, różowe lub jedynie z plamami pigmentu, opadający kącik warg.
Szczęki: Wąska żuchwa.
Zgryz: Cęgowy.
Policzki: Zbyt wydatne.
Oczy: Jasne, głęboko osadzone, wyłupiaste, okrągłe, luźne powieki.
Uszy: Za nisko osadzone, ciężkie, długie, wiotkie, złożone do tyłu, odstające lub niesymetrycznie noszone.
Szyja: Za długa, cienka, słabo umięśniona, z podgardlem lub zbyt luźną skórą.
Tułów: Za długi, za krótki, wąski.
Grzbiet: Za długi, słaby, łękowaty lub karpiowaty grzbiet.
Zad: Spadzisty, zbyt prosty, za krótki lub za długi.
Klatka piersiowa: Ze słabo wysklepionymi żebrami, beczkowata lub wąska.
Ogon: Za wysoko lub za nisko osadzony.
 Kończyny przednie: Zbyt wąsko ustawione lub krzywe kończyny, strome łopatki, łokcie słabo lub w ogóle nie przylegające, za długie, za krótkie lub zbyt strome ramiona, miękkie lub strome śródręcze, mało zwarte, wykrzywione, zdeformowane, zbyt płaskie lub za mocno wysklepione palce, jasne pazury. 
 Kończyny tylne: Płaskie udo, wąskie ustawienie pięt, krowia lub beczkowata postawa, zbyt słabo lub za bardzo katowane stawy, wilcze pazury. 
Skóra: Fałdy na głowie.
Szata: Miękki, falujący, zbyt krótki lub za długi włos, włos lokowały, brak podszerstka.
Umaszczenie: W brzydkim odcieniu, niewyraźnie odgraniczone lub zbyt rozległe podpalania.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Wygląd ogólny: Brak wyraźnie zaznaczonego piętna płci (suczy wygląd u psa i odwrotnie).
 Zgryz: Przodozgryz, tyłozgryz, zgryz przemienny, brak siekacza, kła, zęba przedtrzonowego lub trzonowego. 
Oczy: Wywinięcie powieki na zewnątrz lub do wewnątrz, oczy żółte lub różnobarwne.
Ogon: Załamany, zakręcony ponad linią grzbietu, skręcony na bok.
Szata: Szczególnie długa lub falista.
 Umaszczenie: Kolor odbiegający od przewidzianego we wzorcu czarnego z brązowymi podpaleniami, białe znaczenia. 
 Usposobienie: Strachliwość, płochliwość, tchórzostwo, brak odporności na strzały, złośliwość, przesadna nieufność, nerwowość.

Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW